تشخیص خطر ابتلا به دیابت خیلی پیشتر از ابتلا به پیش دیابت

27 ژانویه 2014- تصور می شود که 79 میلیون آمریکایی به پیش دیابت مبتلا هستند، وضیعتی که سبب مستعد شدن این افراد برای ابتلا به دیابت نوع 2 می شود. حال محققین از آزمایش ساده ای برای شناسایی افراد در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 قبل از ابتلا این افراد به پیش دیابت استفاده می کنند. این یافته ها می تواند به پزشکان برای تشخیص و درمان زود هنگام این خطر کمک کند.

نتایج این تحقیق در مجله ی the European Journal of General Practiceمنتشر گردید. دکتر Lernerسرپرست این تحقیقات می گوید: مطالعه ی ما  از این ایده که آزمایش هموگلوبین A1cمی تواند برای تشخیص بیماری دیابت نوع 2 بکار گرفته شود، حمایت می کند. این آزمایش می تواند برای غربالگری این بیماری در مراحل بسیار ابتدایی درمیان جمعیت پر خطر مانند بیماران چاق بکار رود. درافراد مبتلا به پیش دیابت مقدار قند خون حد واسط مقدار قند درافراد نرمال ومقدار قند در افراد دیابتی است. مقدار قندخون بطور مستقیم از چند روش قابل اندازه گیری است اما این آزمایشات تنها یک تصویر لحظه ای از وضعیت قند خون بیمار ارائه می دهند. برای داشتن تصویری از مقدار قند خون درمدت طولانی تر پزشکان مقدار هموگلوبین گلیکوزیله را اندازه گیری می کنند هموگلوبین گلیکوزیله یا A1cهنگامی تشکیل می شود که مقدار قندخون بالا باشد یعنی دراین شرایط مولکولهای گلوکز به هموگلوبین متصل  می شوند. بنابراین A1cبه عنوان یک بیومارکر مطرح است که نشاندهنده ی مقدار قند خون متوسط فرد در یک دوره ی 2 تا 3 ماهه می باشد.

از مدتها قبل، از آزمایش A1cبرای بررسی و پایش بیماری دیابت نوع 2 استفاده می شود و درسالهای اخیر، انجمن دیابت آمریکا و سازمان بهداشت جهانی این آزمایش را به عنوان آزمایش تشخیصی دیابت نوع 2 در دستورالعمل های خود معرفی کردند. بر اساس اعلام ADAمقدار هموگلوبین A1c6.5 درصد یا بیشتر نشانه ی وجود بیماری دیابت است. چنانچه مقدار A1cبین 5.7 درصد و 6.4 باشد مشخصه ی ابتلا فرد به پیش دیابت می باشد. از سوی دیگر انجام آزمایش A1cبسیار ساده تر از آزمایشات رایج قند خون است زیرا نیاز به یک شب ناشتا ندارد.

برای ارزیابی آزمایش A1cبرای غربالگری افراد در معرض خطر بالای دیابت، محققین  به بررسی  سابقه ی پزشکی 10201 بیمار  بین سالهای 2002  تا 2005 پرداختند.

 آنها دریافتند که درکل 22.5 درصد از این بیماران درفاصله ی 5 تا 6 سال به دیابت مبتلا شده اند. بیمارانی که مقدار A1cآنها 5.5 درصد بود( کمتر از آستانه ی رسمی تشخیص دیابت) نسبت به بیمارانی که مقدار A1cآنها زیر 5.5 درصد گزارش شده بود احتمال بالاتر ومعنی داری برای ابتلا به دیابت  داشتند.

هر 0.5 درصد افزایش مقدار A1cتا 7 درصد، سبب دو برابر شدن خطر ابتلا فرد به بیماری دیابت می شود . چاقی همچنین خطر ابتلا افراد به دیابت را دو برابر می کند .

مدیریت خطر

 دکتر Lernerمی گوید: ما می توانیم بطور واقعی مقدار تأثیر عوامل خطر را بر افزایش مقدار A1cتعیین کنیم. این کار به پزشکان اجازه می دهد تصمیمات آگاهانه ای برای شروع درمان بمنظورجلوگیری از دیابت اتخاذ کنند.

این تحقیق یکی از جامع ترین تحقیقات در نوع  خود است، شواهد جدیدی دراین تحقیق بدست آمد که نشان می دهد آزمایش A1cمی تواند با صحت کافی میزان خطر در مراحل ابتدایی قبل از تشخیص بیماری را در افراد ارزیابی کند. این آزمایش همراه با آزمایشات دیگر قند خون و شناسایی فاکتورهای خطر- مانند سابقه ی فامیلی، تغذیه ی ضعیف، فقدان تحرک و فعالیت ورزشی و چاقی – می تواند به پزشک در تصمیم گیری شروع درمان زودهنگام کمک کند. در برخی موارد تغییر شیوه ی زندگی یا مصرف دارو می تواند از ابتلا به بیماری جلوگیری کند زیرا درمان این بیماری بسیار سخت و حتی غیر ممکن است.

منبع: www.sciencedaily.com/releases/2014/01/140127141750.htm

مترجم: ماندانا فرخی نیا